Początki działalności ORMO
Początkowo ORMO podporządkowana była Milicji Obywatelskiej (MO), następnie zwierzchnictwo przejęła Państwowa Komisja Bezpieczeństwa, żeby w późniejszych latach zostać całkowicie podporządkowaną władzom PZPR. Z biegiem lat zapotrzebowanie na jednostki ORMO było zmienne, na co wpływ miały nastroje społeczne. W 1968 przyszło jej odegrać kluczową rolę, kiedy to miały miejsce demonstracje studenckie w „marcowym okresie”. Wtedy to władze PZPR zdecydowały się użyć „aktyw robotniczy” celem spacyfikowania demonstrantów (dzisiaj Piotr Duda zapowiada postawienie ruchu „Solidarność” w tej niechlubnej roli napuszczając na siebie obywateli w obronie władzy, która powolnymi krokami zmierza do zmiany ustroju).
Organizacja
Po „chrzcie bojowym” ORMO i legalizacji, zdecydowano się powierzyć nad nimi kontrolę Sztabom Wojewódzkim, formalnie powołanym przez Społeczne Komitety, a faktycznie przez Wydziały Administracyjne KW PZPR. W skład wchodzili komendanci wojewódzcy (byli to głównie emerytowani oficerowie wojska, MO lub Straży Pożarnej), szefowie sztabu i członkowie sztabu.
Oddziały Zwarte ORMO ściśle współpracowały z ZOMO (Zmotoryzowane Odwody Milicji Obywatelskiej). Rola ograniczała się do zabezpieczania wielkich imprez, patrolów samodzielnych lub z funkcjonariuszami MO.
ORMO a stan wojenny 1981-83
Ponieważ szeregi tych jednostek były często zasilane robotnikami z wielkich zakładów przemysłowych, z tego powodu używano je z dużą ostrożnością. Ostrożność wynikała stąd, że „Solidarność” z Lechem Wałęsą na czele zrzeszała gros pracowników takich zakładów pracy. Lech Wałęsa był elektrykiem w Stoczni Gdańskiej, później stanął na czele strajków. OZ ORMO brały udział w tłumieniu demonstracji.
W związku z nasilającymi się strajkami i tłumieniem demonstracji pojawiających się na terytorium całej Polski, aparat PZPR miał poczucie strachu, obawy o swój los, dlatego zaangażowano ORMO do ochrony prominentów PZPR oraz członków ich rodzin. Faktyczne zastosowanie ORMO sprowadzało się do walki polityczno-propagandowej, w zwalczaniu dywersji i propagandy przejawiającej się w różnych formach. Działacze ORMO byli traktowani przez aktyw PZPR jako najbardziej oddanych i ofiarnych członków partii. W tym miejscu zadaję sobie pytanie, czy dzisiaj ochotnicze rezerwy ministra Antoniego Macierewicza będą zasilać narodowcy i inni im podobni radykałowie np. z Ruchu Narodowego, czy ONR.
Uprawnienia
Według ustawy z 1967 roku członek ORMO miał prawo do:
- pouczeń w razie naruszania porządku publicznego
- legitymowania popełniających przestępstwo, jak i świadków
- doprowadzenia łamiących prawo do funkcjonariusza lub posterunku MO
- pacyfikacji demonstracji
- brania udziału w postępowaniach karno-administracyjnych w charakterze oskarżyciela i zwracać się do sądów o rozpatrzenie spraw.
ORMO rozwiązano w 1989 wraz z upadkiem PRL.
W Centrum Uwagi Rzetelne informacje, fakty i opinie


