Szklana pułapka 2 (1990)

John McClane nie ma szczęścia do Świąt. W wigilijny wieczór grupa terrorystów opanowuje wielki port lotniczy, biorąc tysiące oczekujących oraz pasażerów samolotów za zakładników. W zamian za ich wypuszczenie żądają uwolnienia szefa kartelu narkotykowego. Przestępcy są przygotowani na wszystko… z jednym wyjątkiem. Nie wzięli pod uwagę, że przyjdzie im walczyć z Johnem McClanem (Bruce Willis). By zachować zimną krew, detektyw musi przezwyciężyć strach, współpracować z upartym szefem oddziału antyterrorystycznego i przede wszystkim zapomnieć, że w porwanym samolocie znajduje się jego żona.

tytuł oryginalny: Die Hard 2
produkcja (rok): USA (1990)
kategoria: Sensacyjny
czas: 2 godz. 04 min.


Ciekawostki:

  • Czarnoskóry bagażowy, który otwierał Johnowi drzwi na zaplecze (Dwayne Hargray), nie miał żadnego przygotowania aktorskiego. Przed wystąpieniem w filmie był bezdomnym, żebrzącym na ulicach Los Angeles
  • niemożliwym jest, aby przefaksowane odciski palców służyły jako materiał do analizy
  • pomimo że praktycznie cały film zasypany jest wiecznie padającym śniegiem, Szklaną pułapkę 2 realizowano podczas kompletnie bezśnieżnej zimy. Na pełnym chodzie pracowały armatki śnieżne, strażacka piana gaśnicza, farby, spraye, watowane elementy z warsztatu scenografa, biały puch robiono także ze skrawków papieru, płatków ziemniaczanych i drobno zmielonego tworzywa sztucznego
  • niemal wszystkie widoczne w filmie lecące samoloty to miniatury wielkości od 1 do 6 metrów, wykonane z drewna, plastiku i włókna szklanego. Rejestrowano je w dymie imitującym chmury. Widok nieba zza iluminatorów samolotu załatwiono zastawkami, z namalowanym tłem
  • walka McClane’a na skrzydle Boeinga, została nakręcona na specjalnym skrzydle, wybudowanym na potrzeby filmu
  • eksplozje samolotów kręcone były na lotnisku w Denver (Kolorado, USA), gdzie specjalnie na potrzeby filmu sprowadzono kilkanaście ton żelastwa, który były pozostałością po zezłomowanych samolotach
  • w filmie sekwencje lotniskowe dzieją się w waszyngtońskim porcie lotniczym Dulles, lecz wszystkie sceny wewnątrz pełnego ludzi terminalu zrealizowano na prawdziwym lotnisku w Los Angeles jesienią 1989 roku.