Zezowate szczęście (1960)

Film opowiada w groteskowo-karykaturalnym ujęciu o losach pechowego oportunisty, który w różnych warunkach na przestrzeni dwudziestu lat (od rządów sanacji po czasy stalinizmu) usiłuje przypodobać się aktualnym władzom. Wszelkie te próby „dobrze widzianych” metamorfoz kończą się fiaskiem. Piszczyk (Bogumił Kobiela) pozostaje antybohaterem, ponieważ kolejnych, bezkrytycznych przemian dokonuje za późno. Piszczyk chce za wszelką cenę dostosować się do aktualnej sytuacji politycznej, lecz z różnych powodów mu się to nie udaje. Pragnie być wzorowym harcerzem ale kompromituje się na defiladzie. Podczas antysemickich ekscesów na uniwersytecie wzięty został za Żyda, kiedy zaś znalazł się wśród bojówkarzy niszczących sklepy żydowskie, pobili go policjanci. Po wojnie los odwraca się wreszcie na korzyść pechowego Piszczyka.

tytuł oryginalny: Zezowate szczęście
produkcja (rok): Polska (1960)
kategoria: Komediodramat
czas: 1 godz. 48 min.

Po uruchomieniu odtwarzacza poczekaj kilka sekund, aż pojawi się w prawym górnym rogu znaczek „X” – kliknij go, aby zakończyć reklamę. Miłego oglądania!

Ciekawostki:

  • Roman Polański namówił Andrzeja Munka, by ten obsadził Barbarę Kwiatkowską w roli Joli
  • film nakręcony na podstawie scenariusza Jerzego Stefana Stawińskiego, który równolegle wydał powieść Sześć wcieleń Jana Piszczyka (1959)
  • dzieło Munka i Stawińskiego, gdy w 1960 r. ukazało się na ekranach kin, wywołało poruszenie wśród krytyków. Z jednej strony reżyser i scenarzysta byli atakowani za ośmieszanie historii Polski, z drugiej zaś – recenzenci dostrzegali w Zezowatym szczęściu uniwersalną przypowieść o konieczności zachowania własnej podmiotowości. Mnożyły się interpretacje wskazujące na inspirację Munka – między innymi – stylem filmowym Charliego Chaplina oraz groteską Witolda Gombrowicza.